Kurumuş bir pınar başındaydı,
İçi hala-eski-pınar gibi taşkın;
Sevda ağlamaktaydı...
Durmuş, bir köşesinde derenin,
Suyu ve Sevda’nın
-suda görüp vurulduğu-
sevdalı yüzünü aramaktaydı...
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta