ey yar özleminden oldum bî-zar—
sevgiye göz değdi nazar
ne arkası ne ne sonu var
bir türlü gelmiyor haber
Bu sön mektubumda o son selamı
Mislinden armağan anayım diye
Hasretine hasret kalan kelamı
Alıp da içinde yanayım diye
İBRET
Sokaklarda yürürüm geceleri sokakta
Elimde isli fener gözlerim ona bakar
Karanlıklar yolumdan çekilirken şafakta
gölgelerim dirilir ayağımın önünde
Gittikçe bitmiyor içimdeki yol
Sınırı yok durağı yok sonu yok
Bu yoklar içinde öyle varım ki
Ateş benim duman benim külüm yok
Gittikçe bitmiyor içimdeki yol
Sınırı yok, durağı yok, sonu yok
Bu yoklar içinde öyle varım ki
Ateş benim, duman benim, külüm yok
Fakir ekmek dedi, patron iş dedi
Fakir emek dedi , patron kiş dedi
Fakir yemek dedi patron sus dedi
Fakir ölüm dedi , patron koş dedi
Zeytin bakışların yosun mu tutmuş
Cennet hurisini burada unutmuş
Ay saklanmış güneş dilini yutmuş
Sana emsal bulunmuyor sultanım
“İSTANBUL
İstanbul, istanbul,
Ara da, kendini bul
istanbul
Çağ açıp , çağ kapayan ,
Karadan gemi yürüten
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!