bir duygu karmaşası
ve buğulu tuvaldeki öpücük
ikinci doğan güneşti sanki
gözlerindeki gülücük
soğuk bir ocak sabahıydı
ve sessiz bir çığlıktı gelen
ufka bakan yüksek kuleden
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta