Artık rüzgarlar hakim şimdi,
Tuttuğunu koparan, ırmaklar gibi coşkun,
Kalem gibi, kesici bakışlarla,
Suçlular gibi suskun,
Uslu çocuklar gibi, oturup bir köşede,
Lüle lüle saçlarla, sıcacık gülüşlerde,
Ne bir çiçek, ne bir kuş,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta