Durma Git Evladım

Gaza nâmı ezel yazmış alınlara bu fermanı,
Kimindir korku? kimindir kaçış? er olanı tanı!
Bu toprak bir avuç çamur sanan bilmez ne kudrettir;
Her zerresi bir şehîdin altı baştan başa kıyâmettir,

Ey kemend-i hevese takılıp kalan nefs-i zelîl!
Sanma kurtarır seni bu gevşek akıl, bu tembîl.
Zilletin şerbetini içme sakın, olma rezîl;
Ya şehâdet ya zafer—başka yol yoktur bil!

Saf saf olmuş melekler, göğe kalkmış her ses,
“Yürü!” der sana ecdâd, durmak artık neyes?
Dinle bak, mezarından ne diyor şîr-i şehîd:
“Ben bu toprağa düştüm ki yaşasın tevhîd!

Ey düşman! bu toprak ölüler ülkesidir, bilmez misin?
Burda şehitler yürür, sen onları görmez misin?
Her karış yerinde bir serdengeçti levent yatar,
Vatan, çiğnenmek için değil, uğruna ölünür katar katar.

Biz can verdik, siz ad verdiniz mezar taşına neden,
“Durma git evlâdım, bu bayrak yaslı düşmesin elden!”