ben böyle çok durdum
nasıl duracağını bilmeyen bir suratla
gün batımına kalmadım biraz oturup kalktım
kaç cadde kaç deniz geçmiş üstünden
kaç kadeh ve çiçek yolda bunları saydım
manolya deyince aklımda bir şey canlanmadı
canlansaydı büyük adamdım
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta