uzanmışım sırtüstü vefasına çimlerin
demir atmış bakışım kimsesiz bir buluta,
zaman bir cani gibi tüyüyor sanki tin tin
mekâna veda edip bu derin durgunlukta.
rüzgârgülü mıhlanmış geçmişin kör ininde,
kabuk bağlamak üzre yaraları mazinin.
bir çocuk gülüşü var göğün maviliğinde
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta