Durdurun Şu Zamanı Şiiri - Hamit Atay

Durdurun Şu Zamanı

Durdurun şu zamanı,
Bir çay daha soğumadan,
Bir anı daha yarım kalmadan durdurun.
Koşmasın bu saatler,
Her tik takta bir dost eksilmesin omzumdan,
Her gün biraz daha yalnız kalmayayım.
Ben acele etmedim hayata,
Hayat benden hızlıydı.
Çocukluğum,
Bir avuç toprak, bir çınar gölgesi,
Bir defterin arasına saklanan ilk şiirdi.
Kimse bilmedi,
İlk kırılışımı kimse duymadı.
O gün öğrendim:
İnsan susarak büyür.
Durdurun şu zamanı,
Babamın sesi hâlâ kulaklarımdayken,
Annem “üşüme” derken saçımı okşuyorken…
O ev hâlâ ayaktayken,
Kapılar gıcırdamadan,
Anılar taşınmadan başka adreslere.
Sonra büyüdük…
Büyümek dedikleri şey
Meğer vazgeçmeyi öğrenmekmiş.
İnsanlara fazla inanmayı,
Sözlerin altını kazmayı,
Gülen yüzlerin cebini yoklamayı
Geç öğrendim.
Aşklar geldi geçti,
Kimi yalan söyledi,
Kimi sustu,
Kimi giderken arkasına bile bakmadı.
Ben hep aynı yerde kaldım,
Sevdiğim gibi…
Eksilerek.
Durdurun şu zamanı,
Bir kadının gözlerinde kaybolmadan önce,
“Gitme” diyebilme cesaretim varken durdurun.
Bazı vedalar
Ömür boyu sürüyor,
Bunu kimse söylemedi bana.
Çalıştım, yoruldum,
Alnım terli, içim kırık…
Emeğin karşılığı bazen sadece yorgunlukmuş,
Bazen de sessiz bir gurur.
Kimse omzuma vurmadı,
“Aferin” demedi belki ama
Ben yine de dimdik durdum.
Dost sandıklarım oldu,
Sırtımı döndüğümde azaldılar.
Bir elin parmaklarını geçmeyen
Gerçek insanlar kaldı geriye.
İşte o zaman anladım:
Kalabalıklar değil,
Sessizce yanında duranlar değerliymiş.
Durdurun şu zamanı,
Saçlarıma düşen aklar çoğalmadan,
Dizlerim bu kadar yorulmadan…
Çünkü içimdeki çocuk
Hâlâ koşmak istiyor,
Hâlâ inanmak.
Şiire tutundum ben,
Çünkü şiir kaçmadı.
Herkes giderken
Kelimeler kaldı.
Canım yandığında
Bir dize sarıldı bana.
Yalnızlığımı en iyi
Şiir anladı.
Şimdi buradayım,
Geçmişi sırtımda,
Umudu cebimde taşıyorum.
Çok şey kaybettim belki ama
Kendimi kaybetmedim.
Bu da az şey değil.
Durdurun şu zamanı,
Bir nefeslik yer bırakın bana.
Belki yarın daha güzel olur,
Belki olmaz…
Ama ben
Bugünü hatırlamak istiyorum.
Durdurun şu zamanı,
Çünkü bazı hayatlar
Hızlanınca anlaşılmıyor.
Ve bazı insanlar
Yavaş okunmalı…
Hamit Atay