Durdurdum geceyi.
Sabaha dönmeyecek karanlık..
Nerdeysen hadi çabuk gel..
Yanızlığım doldurdu odamı.
Nefes alacak yer yok..
...Gel de odamın etekleri zil çalsın.
Dudaklarımda dondurdum son heceyi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok çok güzeldi.....
tebrikler...
kutlarım tam puanla çok içten. özlem zierve yapmış.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta