Duran Yıldız Şiirleri - Şair Duran Yıldız

Dünyaya sevgiyi, işleyen ozan
ERBÂBİ değil mi söyle Erenler
Yıllarca, barışı, düşleyen ozan
ERBÂBİ değil mi söyle Erenler

Sözünü cihana, bağırdı durdu

İçime eğildim nefreti gördüm
Bir ehli dil ile YUNDUM Erenler
Yâr için can ile başımı verdim
Aşk ile ateşte YANDIM Erenler

Elime aldım ben , küllü varımı

Cihanı kül eder yakar kavurur
İçimde sönmeyen KÖZÜM Erenler
Bakışın herkesi yola çevirir
Aşk ile yoğrulmuş ÖZÜM Erenler

Maddeden içeri mânâ gizlidir

Erenler yolunda yürümek zordur
Zahmeti çilesi VARDIR Erenler
Her kişi, anlamaz, gözleri kördür
Mânâya ermesi ZORDUR Erenler

Pirinden el alan dağlardan aşar

Giden günü özlüyorum
Geri gelsin ESKİ günler
Diyar, diyar gözlüyorum
Geri gelsin ESKİ günler

Nice güzel insan vardı

Dikeninden yakınırsan
GÜLE hizmet etme gönül
Yolcusundan çekinirsen
YOLA hizmet, etme gönül

Olanları takmıyorsan

Sırtına yüklemiş her türlü derdi
Kaderin karadır, OY garip anam
Ezelden beridir, var türlü derdi
Yıllardır çekiyor VAY garip anam

Sel gibi akıyor, gözünde yaşlar

Şurada halimi soran olursa
Pirimin gittiği YOLDAYIM şimdi
Erenler bir himmet alan gelirse
Bülbülün öttüğü DALDAYIM şimdi

Aradım dünyada gerçekler paktır

Gönüllerin kapısını
AÇA, AÇA geldim işte
Cahillerin hepisini
BİÇE, BİÇE geldim işte

ERENLER'in delisinden

Senden bir an bile ayrı kalırsam
DAĞLARI YOL eder , AŞAR gelirim
Eğer ki gurbette sensiz ölürsem
SAĞLARI YEL eder KOŞAR gelirim

Sen benim yarama çare kılarsın