Canım sağ oldukça hakkını yemem.
Yeterki ahımı alma,nazlı yâr.
Gönlüme aldıysam kötüsün demem.
Yeterki şeytandan olma nazlı yâr.
Gönlümdeki gülden saydım ben seni.
Tomurların açtımola nazlı yâr.
Bülbül sandım kulağımda sesini.
Mor dağlara uçtumola nazlı yâr.
Gönül harda, dert çoğaldı içimde.
Anamdan emdiğim burnumdan geldi.
Yaralıyım yanan kordan ne haber.
Ne bahtım, talihim, ne şansım güldü.
Saçlarıma yağan kardan ne haber.
Senelerdir uykuları bölmüşüm.
Halıdan, kilimden düştük hasıra.
Günümüzü gün eyledik, nazlı yâr.
Hasretinen geçen yılı asıra.
Şu ömürü bak neyledik, nazlı yâr.
Ömür geçti , eceline gün saydık.
Buralardan gurbet ele gideli.
Nazlı yârim, arıyorum nerdesin.
Viranemde kör baykuşlar öteki
Nazlı yârim, arıyorum nerdesin.
Yüreğime kor ateşi düşürdün.
Zemheri ayında gülü buldum da.
Bahar yaza varamadım ne çıkar.
Hayallere daldım aşık oldum da.
Bir güzeli saramadım ne çıkar.
Hani sevda çeken, yürek nerede.
İçindeki yanan kordan, ne çıkar.
Tükenir umutlar, zul olur derde.
İçinde saklanan sırdan, ne çıkar.
Bir gece ansızın, çalar kapını.
Hüzün çiçekleri açtı gönlümde.
Bahar yaz ayları gelse ne çıkar.
Kimi düğün yapar, kimi balayı.
Kiminde çekilmez hale ne dersin.
Kimi horon oynar, kimi halayı.
Halden anlamayan kula ne dersin.
Kimi ney’i üfler, kimi zurnayı.
İşte son güz dedik oda gidiyor.
Şu ömrümün hazanına ne deyim.
Bedelini ağrılarım ödüyor.
Reçeteyi yazanına ne deyim.
Dostum dediklerim kaşını yıkar.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!