Boğalı misali gönül dağıma.
Zemheri gelmeden kar düşer ustam.
Bülbüller ötmeden gönül bağıma.
Mecnunun çölünde kor düşer ustam.
Bahar dallarında çiçekler açar.
Memleket halini hiç sorma nolur.
Arpalıklar doldu, taşıyor ustam.
Geçmez mi sanırsın baharlar yazlar.
Bitmez mi sanırsın edalar nazlar.
Düşmez mi sanırsın gökten yıldızlar.
Gök kubbe ortadan yarılır ustam.
Geçmez mi sanırsın baharlar yazlar.
Bitmez mi sanırsın edalar nazlar.
Düşmez mi sanırsın gökten yıldızlar.
Gök kubbe ortadan yarılır ustam.
Bağbanımda solan gonca gül gibi.
Takatim kalmadı açmaya ustam.
Garip garip öten bir bülbül gibi.
Takatim kalmadı uçmaya ustam.
Sahibi değilim ben bu yüreğin.
İçimi yakıpta kül etti ustam.
Ne kanadım kaldı, nede bir kolum.
Düşürdü dağlara el etti ustam.
Keşke haksız olsam, ben üzülürdüm.
Canımın cananı, gönlüm Kerem’i.
Bülbülü zar eden gülden utandım.
Aşkın kanser etti bırak veremi.
Yüreğim narından külden utandım.
Yaka, paça edipte, yoldunuz bu milleti.
Elalem gavuruna, kul yaptınız utanın.
Beytulmalı görünce, ganimete daldınız.
Köylünün emeğinden, alın teri çaldınız.
Altındaki halıyı, çul yaptınız utanın.
Gününü gün ettin, sırça köşklerde.
Söylediğin sözden utanmadın mı.
Bensiz at oynattın , aşkla meşklerde.
Bakınca bu yüzden utanmadın mı.
Ben senin uğruna, bedel öderken.
Bir gariptir bizde ülke insanı.
Kardeşi kardeşe takar utanmaz.
İsterki olsun hanı hamamı.
Haramı sel gibi akar utanmaz.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!