O günden sonra
Kafa yormaya başladım
Yorardım yormasına ama
Her yaşanan bir olgu
Bir öğreti olurdu böyle bana
İçel'deki yeşillik
benim içimdeki yeşilliğe benzer
bazen sararsa da
yeniden yeniden filizler.
bilmediğimizi sanırlardı
artlarımızdan gelenler
kaypaklıklarını
oysa adımız gibi bilirdik
akşam doğru yatıp
sabahleyin ters kalktıklarını.
tüfeğin tetiği
serçenin sürüsü
karanfilin rengi idi
işlenmeyen toprak
belirlenmedi
meçhul avcılar.
bir dağ başında
bilinçli bilinçsiz
bir şeyler olmaya çalışan
ham bir meyve gibidir insan
kazara kopmayı versin dalından
ister istemez düşer toprağa
sen anasın ana
elbet yüreğin avucunda
olmasın istersin canlarına
hiçbir zarar
ak sütüne nasıl doyduysa çocukların
kıyıdan kalkan bir martı kuşu
yaralı kanatlarıyla çırpınarak
tüm umudu okyanusu aşmak
en kötü karardı onun için uçmak
ama kurtuluştu oraya varmakta
saksılara baktım
güller ve çiçekler
saymakla bitmeyen
binbir çeşitler
ama ben
seni hatırladım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!