Limandan kalkan vapur sırtlar götürür batan günü, bir zamanlar bağrımda yeşerttiklerimi!
Bir iki çalı çırpı ile tutuşturmak istediğim küllenmiş közüm bağrımdaki, benim dünyada var olan iki gözüm!
Ne olur biraz daha kalaydı derken, bir beyaz martı dalar imbatın içine!
Kokusunu getirir iyodun derinlerden, özlemin el sallarken dalgalarla uzaktan,
Gel gel eder martı kanatlarında yüreğimdeki kapakçık!
Bir ışıltıdır süzülen kirpiklerimin ucundan denizin tuzlu suyuna karışarak.
Vapurun düdüğü yırtar ortamın rengini, batan günün kızıllığı kana bular bembeyaz umutları!
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Hoşça kal...
Elindeyse...
Ama direnir işte... 'Son kılcal damarlar...' Taşıdığını inkar etmez 'Cerrahpaşa'dan...'
Hüzünlü bir akşamın tortuları...
Oldukça hoş bir dille... Akıcı, sade...
Tebrikler Ahmet Bey...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta