Sevdiğin öldü be adam dediler.
Aşık Ecevit’e beklediği durakta.
Boyabat’ta tam yirmi dört senedir bekleneni.
Ateş saçan gözlerden, akan membaa parçasıydı
Hayır o ölmedi, gelecek.
Ben beklemeyi çok sevdim dedi.
Ama yüzündeki hüznün çaresizliği
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta