Duraklar, kalabalık da yalnız,
Kimseyi bekletmek istemezler.
Duraklar, akıllarında tutamaz,
Gidenlerini, çabuk unuturlar.
Duraklar, hep aralarda kalır,
Yolcuları iki arada bırakırlar.
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




'İNSAN BİR YOLCUDUR! YOLCULUK İSE, ERVAH-I ALEMDEN, RAHM-İ MADERDEN, SEBAVETTEN, GENÇLİKTEN, İHTİYARLIKTAN, DÜNYADAN, KABİRDEN, BERZAHTAN, MAHŞERDEN, MİZANDAN, SIRATTAN, ARAFTAN, KÖPRÜDEN GEÇİP EBED-ÜL ABADDA SON BULACAK OLAN UZUN BİR SEFER-İ İMTİHANDIR!'
Hayırlı yolculuklar efendim!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta