Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
'İNSAN BİR YOLCUDUR! YOLCULUK İSE, ERVAH-I ALEMDEN, RAHM-İ MADERDEN, SEBAVETTEN, GENÇLİKTEN, İHTİYARLIKTAN, DÜNYADAN, KABİRDEN, BERZAHTAN, MAHŞERDEN, MİZANDAN, SIRATTAN, ARAFTAN, KÖPRÜDEN GEÇİP EBED-ÜL ABADDA SON BULACAK OLAN UZUN BİR SEFER-İ İMTİHANDIR!'
Hayırlı yolculuklar efendim!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta