Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Gönül gülistandı döndürdün çöle
Küstürdün bülbülü konmuyor güle
Sen beni mahfettin YÂR bile bile
Sakız edip beni düşürdün dile

Gönül kalelerim içten yıkıldı

Bunca yıl göğüs gerdim,türlü derde eleme
Ben verdiğim sözdeyim,sen istersen inanma
Ben seni candan sevdim,sense saldın eleme
Ben verdiğim sözdeyim,sen istersen inanma

Sana olan sevdama istiyorsan inanma

Benim gibi aşk közüne
Düşüp de hiç yandın/mı sen.?
Bir hayırsızın sözüne,
___İnanıp da kandın mı sen.?
___Yandınmı hiç benim gibi.?

Sen düşürdün beni böylesi hale,
Bende bir zamanlar içten gülerdim,
Islandım sevdayla kapıldım sele,
Bende bir zamanlar içten gülerdim.

Hasret koydun beni o gül yüzüne

22.01



Köyümüzde biter GÜL VE MENEKŞE
Benimköyüm cennet imiş BİLMEDİM

Sevgim ırmak olup bağrında aksa
Birşey düşünmezdim sana koşardım
Duygular damarda kanını yaksa
Birşey düşünmezdim sana koşardım

Gözlerin gözüme baksa derinden

Yürü bire yürü zalimin kızı,
Alemi halime güldürdün benim.
Huzuru mahşerde davacıyım ben,
_____Adam-isen beni,öldürde kurtar.
_____Azabı mahşerim elinden olsun..

Gönül hicranından yürek dağlarım
Derinden derine ağla yüreğim
Tarumar edildi sevda bağlarım
Derinden derine ağla yüreğim

Çoğaldı acılar heceler gibi

**
Sevenler bu kadar kalpsiz mi olur?
Gönlümün gülleri soldu demişsin
Çakmışsın bir kibrit hatıralara
Bu sevda yaşamaz öldü demişsin.!
**

Söyle gönül söyle zorun ne benle.?
Uğraşıp duruyon hep deli gönül
Bunca öğüdümün birini dinle
Boşuna uğraşın bil deli gönül

Bir ömür benimle hiç barışmadın