Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Yâr/den uzaklara düşürdün kader!
Her gece hasret/lik bir kurşun sıkar
Bu sevda canımı yaktıkça yakar
Her gece sinem/de bir delik açar

Kederle doludur gözlerim doldu

Bıktım bu hayattan
izbe şehirden
nere baksam heryer
seni hatırlatıyor
değdiğin her yere
yâr kokun sinmiş

Sararıpta sevdan ile solmuşum
Bunun hesabını kimden sorayım?
Hasretinle saçım başım yolmuşum
Bunun hesabını kimden sorayım?

Bir benmişim sanki böyle kadersiz

Benimi almaya geldin ölüm meleğim.?
Kalmadı hevesim bıktım dünyadan.
Ben çoktan vazgeçtim,adım sanımdan.
Artık buralardan gitmek istiyorum...
=======Bıktım usandım,hevesim kalmadı artık
=======Ayağa kalkmaya bile derman yok artık..

Bayanlar/da bal yoktur
Heveslenme efendim
Çanağında yal yoktur
Heveslenme efendim

Herkes ALLAH’a tapar

Başladı yürekte aşkın sancısı
İçimde bir deli çocuk ağlıyor
Sevda yorgunuyum gönül hancısı
İçimde bir deli çocuk ağlıyor

Sarılıp taşalara ümit bağladım

Allahtan dileğim hep senin için,
Bana yaptıklarını sende çekersin.
Ağlayıp,inleyip gözyaşını dökerken,
Ağaran saçlarını yolarsın hergün..

Olmasın dünyada yüzüne bakan,

Yalvarırım geçip gitme selamsız,
Meğer herkes bizi küs biliyormuş
Ne yaptım gidersin sözsüz kelamsız,?
Meğer herkes bizi küs biliyormuş

Hayaller kurarken gelecek için,

Açmadan bozuldu gönül bağlarım
Bir vefasız sevdim her/gün ağlatır
Daim yüreğimi korda dağlatır
Bir vefasız sevdim her/gün ağlatır

Yollarını gelir diye bekledim

Bunca zaman bana isyan ettiren,
Yüreğimi yakan hüzün hoşça kal,
Gece-gündüz gözyaşımı döktüren,
Yüreğimi yakan hüzün hoşça kal.

Artık gözyaşı yok erdim huzura,