saraylar inşa ettik
zemin etüdü yapmadan
oysa bilmeliydik
dalganın kumdan kaleyi süpürüp
köpüğünü bıraktığını
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




olur mu hiç, bilakis çok mutlu oldum
zira kalemini sevdiğim birince okunmak,,oldukça mutluluk verici..
hayata bakışım ve değişmez tabularım var
bunlardan biri de şu;
biri bir şey yapıyorsa o şey yeniler kendini
yani olan bir daha olur
ama ölen bir daha ölmez
kumda saraylar inşa etmek ve o yıkılan sarayları kendimize kale ilan etmek...
ilkinde kendimizi tam olarak ortaya koymak ikincisinde gizlenmeye çalışmak...
ancak bu kaleler de kumdan...
yaslı paslı dükkanların yol üstü kadar kolay gözükmesi ne acı :)
umarım bana kızmıyorsunuzdur... yazdıklarınızın bendeki izlenimini paylaşıyorum sadece
sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta