Yaşayamadığımızdan bilmiyoruz kıymeti,
Bildiğimizde yok kıymet, çoktan bizden uzakta.
Zamana yetişmekten geride kalınca mevcut,
Geriden takiple memnun, bekler öyle durakta.
Yaramayınca engeli, düşe hasret sarıldık,
Boşuna hayâli olup, bulut üzre gezindik.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta