Durak Şiiri - Muhammed Talha Acet

Bir duraktayım,
İğne atsan yere düşmez.
Gelen yok, giden yok...
Hava dersen; tam benlik, gri.
Bilir sevdiğimi mübarek,
Sürpriz yapmış aklınca.
Ama bu ceket de ince be kardeşim,
Düşüncesiz bu soğuk,
Vallahi düşüncesiz.
Tepede bir makara, bir kikiri...
Bulut Bey’le Bulut Hanım;
Neye gülüyorlarsa bu kadar,
Gözlerinden yaşlar boşanıyor.
Olan bize oluyor,
Sırılsıklam kaldırım.
Kuşların muhattabı değilim.
Döndüm ağaçlara, çiçeğe böceğe.
Tam basacaktım kalayı ıslaklığa,
Bir yaprak kapandı ağzıma;
“Şşt!” dediler, “Aman bulut duymasın!”
Meğer bağırları yanmış gariplerin,
Dua ediyorlarmış yağmura.
İyi, güzel de Sayın Hava;
Bizim otobüs nerede?