USLANMAK BİLMEDİN DUR DELİ GÖNÜL...
Bak ışıklar söndü şafak beklersin
Türlü hayal kurup düşte gezersin
Beni benden alıp Mecnun edersin
Uslanmak bilmedin dur deli gönül
Diyardan diyara gezdirdin durdun
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta