Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Simdi dön diyemezsin bana.Sende biliyorsun acilmamasina kapandi valizler ve duvardan söküldü bir zaman gecmek bilmeyen saatler..Ardinda öylesine bir iz kaldi sadece,bir de ikimize ragmen karartilamamis gülümsemeler..
Siir güzeldi Yücel. Bana bunlari cagristirdi,yazdim.
Saglikla kal...
demen gerek
Yüreğine sağlık.
Sevgi ve Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta