Masumiyetinin yüzüne böylesine yansıdığını daha önce hiç görmemiştim
İçinde sevda, içinde aşkı besleyen o gözlerini de
Nasıl olur bilinmez sokak lambasının ışığı görünmez oldu yüreğinden gelen ışıkla
Etrafındaki o güzelliğine haps olmuş insanları da
Geceye renk, gündüze neşe bana ise her şeysin
Ben bu yakamozlara şiir yazamıyorum gözlerin varken
Ben güneşten de bahsedemiyorum yüreğindeki o ışık varken
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta