Şam İle Halep senindir bilir misin sevgilim...
Dokunası ellerinin, kırılası parmakların değdiği şehirler...
Babül’ ün Bahçeleri, Taç Mahal’ in havuzu...
Karun’un oturduğu koltuk, Musa’nın parçaladığı Kızıl Deniz....
Asmalı Köprülerden ırmaklara atılan tokatlar...
Kayalıklara pamuk ipliği atmış yosunlar...
Dinlendiği yerde bir damlanın...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta