Baba gölgeyse eğer, anne bitmez bir güneş, Yalnızlık rüzgarında, sönmeyen tek bir ateş. Yarısı eksik kalan o minik yüreklere, Cennetten bir nefes taşır, dokunduğu her yere.
Hem dağ olur rüzgara, hem yuva olur kuşa, Bırakmaz evladını, gitse de hayaller boşa. O nasırlı ellerde, şefkatin en hası var, Annenin olduğu yerde, kış ortasında bahar.
Yetimin boynu bükük, anne çevirir göğe, Öğretir bu hayatı, seve seve, öve öve. İyi ki varlar dedik, her nefeste, her anda, En büyük mucizedir anne, şu koca cihanda.
---
Konum: Kayseri, Kayseri, Türkiye
Tarih: 28 Aralık 2025
Saat: 03:41
Zühre TürkeliKayıt Tarihi : 13.1.2026 21:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!