Bir evlat sızısında, bir ana duasında,
Toprağın bereketinde, suyun rızasında,
Sessizce dünyayı omuzunda taşıyan,
Bir ömür vefayı, sabırla yaşayan...
Saraylar versen de gözü yuvasındadır,
Aklın ermediği o merhamet deryasındadır.
Kâh bir bacı nefesi, kâh bir eşin sesi,
Kadındır aslında şu alemin cümlesi.
Bin dünya versen ne, o kendi dünyasındadır,
Çocuğunun gülüşünde, ocağın başındadır.
Toplayan odur dağılan bin parçayı,
Mıknatıs misali, dindirir her acıyı.
Eğilip alnından öpmek gerek o kutsal izi,
Onlar tutar ayakta, yarım kalmış "biz"i.
Köyceğiz’in bağı, yurdun her durağı,
Kadınla şenlenir insanın en ıssız sığınağı.
Hürmetle eğilirim o yüce merhamete,
Gönül borcumuzdur bu, kalmasın kıyamete.
Sekiz Mart değil sadece, her nefes onlara,
Selam olsun dünyayı ayakta tutan canlara...
08/03/2026
Salim ErbenKayıt Tarihi : 7.3.2026 23:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Saygı, sevgi ve hürmet, aynı şekilde bizlerden size gelsin.
İyi ki varsınız şair dostum.
Kaleminize, yüreğinize sağlık.
Nice şiirlere.
TÜM YORUMLAR (1)