Umut pek yok dünyanın bu günkü gidişinden
Baştaki öküzlerin idare edişinden
Hepsi birer sömüren adam çıkmaz içinden
İnsana değer vermek gelemez ellerinden
Karakterleri bozuk belli ettiklerinden
Garip millet onları kendisine baş etti
Onlarsa baş yapanların bellerini büktü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta