Dünyanın En Kötü Şiiri Şiiri - Azad Yıldız

Gökyüzü bugün yine mavi
Ama içimde fırtına kopuyor sanki
Kalbim kırık dökük bir saat gibi
Tik tak yerine pat pat atıyor deli gibi
Sen gittin ya sevgilim uzaklara
Ben kaldım burada yalnız başına
Sigara içiyorum pencere kenarında
Dumanı üflüyorum gökyüzüne boş boşuna
Aşk dediğin bir yalanmış meğer
Güzel sözler hepsi palavra çıktı
Gözyaşlarım akıyor şimdi sel gibi
Yastığım sırılsıklam oldu ıslak ıslak
Ey dünya niye bu kadar zalimsin
Para yok cebimde, umut yok içimde
Ama şiir yazıyorum işte hala
Bu da benim zavallı halim işte böyle
Telefonum çalıyor bazen annemden
"Akşam ne yiyeceksin oğlum?" diyor
Ben de diyorum "Hiçbir şey anneciğim"
Çünkü midem aşk acısından düğümlendi
Instagram'a bakıyorum gece gece
Sen story atıyorsun gülerek biriyle
Ben burda ağlıyorum karanlıkta
Hayatım resmen film gibi kötü bitti
(Bitti mi? Hayır bitmedi, uzatayım biraz daha)
Kedim bile terk etti beni dün gece
Fare peşinde gitti gitti gelmedi
Ben kaldım evde tek başıma
Yalnızlık dediğin böyle bir şey işte abi
Hayat zor be kardeşim
Aşk daha zor, şiir en zoru
Ama yazıyorum işte kötü kötü
Belki biri beğenir diye umut ediyorum
Şimdi yatıyorum yatağa
Rüyamda seni görüyorum yine
Ama uyanınca yok oluyorsun
Ah be sevgilim, niye böyle yaptın ki?