Dünyamı başıma yıktın,
umudum kırık dökük bir cam gibi.
Ellerim boş, yollarım sessiz,
seninle yürüdüğüm her adım karanlıkta kayboldu.
Dünyamı başıma yıktın,
ben hâlâ altındayım o enkazın,
ve her dakika, yeni bir acıyla bakıyorum telefona.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta