Kalbim köhne taş duvarlarla kaplanmıştı,
Seni görünce baharlar içimde açtı.
Ortasından bir kırmızı çiçek,
Umutla, gökyüzüne ulaştı.
30'umda aklar saçlarıma bulaştı,
Gözlerin değince, kahvesini aldı.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta