Sen benim dünyamın içinde yaşarken.
Ölüyor yalnızlıklar puslu sabahın güneşi altında.
Kuruyor kalplerimiz.
Bir parçam kalıyor sende,
Onun yerini senden aldığımla doldurmaya
Cesaret edemiyor beynim.
Birbirimizde kalan parçalar,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta