Hayatımın en derinini işledin ilmek ilmek.
Geriye dönüp o derinlikleri sevmek gerek.
Hayat dediğin acı zehri olan engerek.
Bu engereği el ele verip yenmek gerek.
Yürüyelim sarnıçlı yolun çiçekli köşesinden.
Söyleyelim aşkın neşeli bestesinden.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta