Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bu dünya imtihanın kazanabilmek için, ( kafir, mü'min, fasık, müşrik) ayırmadan herkesi sevmek yerine, Allah için sevip, Allah için buğz etmek iktiza ediyor Cuma Ali bey.
Dünyada değişen insan nevi değil, yozlaşan huylar ve karakterlerdir ki, bu da Allah'ın son hak kitabını kendimize hayat kitabı yapmak yerine, ölmüşlere bağışlama kitabı yapmamızdan kaynaklanıyor.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta