Kandırılıp düştüler yandı nice mazlumlar
Özgürlü kısıtlı etrafında duvarlar
Titriyor dağ bedeni kayboldu tüm umutlar
Gözleri dalgın bakar yüreğinde çığlık var
Zalimin zulmü bitmez hep tuzaklar kurarmış
Eline düşenlere merhameti olmazmış
Kötülerin alemi garipleri yakarmış
Dünya yalan dünyası insanlık hiç kalmamış
Suskunluğu sır gibi bakar durur duvara
Demir parmaklıkları aşıp geçemez asla
Gözleri kan çanağı yüreği yangınlarda
Kaybolmuş umutları kapanmış karanlığa
Murat Koçak
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta