Ey dünyanın dört bir yanında nefes alan!
Ey susan, seyreden, uzaktan bakan kardeşim!
Uyan ve kaldır başını, bak şu yorgun küreye,
Aynı annelerin kardeş çocuklarının çığlıkları
Gazze’de, Suriye’de, Libya’da, Irak’ta, Venezuela’da, Ukrayna’da,
İran’da
İnsan hayatıyla, insan onuruyla oynanıyor her yerde
Vicdanları uyandırmamak için göstermiyorlar birde
Eğlenin siz, biz dünyayı kurtarıyoruz diyorlar hemde
Oysa hepimiz varız bir sonraki menüde
Doyumsuz sırtlanların hiç bir kutsalı yok
Ellerinde barut, gözlerinde kan, mideleri asitle dolu
Uydurma sebepler kapatmıyor ağız salyalarını
Sınırları çizenler, sözde adalet ve özgürlük dağıtanlar,
Dünyayı kurtaranlar; kasayı dolduranlar
Bizi birbirimize kırdıran o doymak bilmez yalanlar
Kır zincirlerini, reddet bu kanlı oyunu,
Adaletin nabzı duruyor, insanlık ölüyor
Hukukla, adaletle, vicdanla, onurla savun insan soyunu.
Korkma! Zulmün sarayları kağıttan kulelerdir sadece,
Birleşen yürekler, en yenilmez ordulardır.
Kalk ayağa tut kardeşinin göz yaşını
Dik duruşun sesi ol.
Korkunun değil, umudun rüzgârını estir yeniden,
Dünyaya barışı getir, göklere huzuru çiz.
Kanla değil, vicdanla yazılır tarih;
Unutma kardeşim;
bu dünya hepimize yeter!
Osman Sarıhan
Kayıt Tarihi : 12.3.2026 12:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!