Yol gösteren arifler dedi nefis mezbele
Gördüğü kalbe dolan karıştırdıkça kokar
İnsan karnı doymaz ki sahip çık sende bele
Kurtulmaz asla çalan öndekine bön bakar.
Çamurdan yuvarlanan toprak misketim vardı
Rüyalarıma girer hep mutluluk sarardı
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta