Tökezliyor mavi gezegen yılgınlığın beşiğinde
Argın, yorgun zoraki yol alıyor ölüme dörtnala
Kuşlar ölü, ormanlar tarumar kimin umurunda
Doymaz gözü insanın, hala pay kapma yarışında
Bu benim, bu da benim, buda diye diye didişiriz
Batmasına az kaldı ne pay kalacak ne de biz.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta