Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bencillik insanın doğasında var , benliklerimizden sıyrılmamız lazım. Doğrusu sizin yazdıklarınız ama.... Tebrikler.
Birol Hepgüler.
çok manidar bir sorgulama.
herkes oturup bir daha düşünsün
bu şiiri okuduktan sonra..
tebrikler...
Terazinin kefelerini dengeleyen
İkisini bir arada tutan başı olabilirsek
İkilik bir olur sevgi kalır geride.
çok doğru....
bu okuldaki en önemli ders o...
selam ve saygılarımla kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta