Hey gidi İstanbul!
Alnımın yazısı,
Dünya Mirası.
Gün gelip, saat çattığında,
Ben dönüşsüz yola çıktığımda,
Ardımdan yalnızca sen ağla
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Şiirinizi ve sizi tebrik eder ...başarılar ve şiir dolu günler diler ...saygı ve hürmetlerimi sunarım....Mehmet Karlı
İzmir'den bir İstanbul görünüşü...Bir İzmirli olarak
oldukça etkilendim.Ve İstanbul çekti canım...
Teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta