bu nasıl dünya anlamadımki,
seversin kimse sevmez seni,
aldatılırsın ömrün boyunca.
hayal edersin mutlu günleri,
gün gelir toz pembe dünya,
kapkaranlık olur karşında.
an gelir silersin herşeyi,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Dogru söze ne denir....Arkandan konuşacak birilerinin olmasıda güzel bir şey ama.
Saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta