Ekmek çalmadan doyurabilmek seni,
Soytarılık etmeden güldürebilmek,
ve yitirmeden yüzündeki anlık tebessümü,
Bütün zamanları öylece dondurabilmek için;
Ölesiye paraladım kendimi...
Yapmacık olmadan güldürebilmek seni,
Gözlerine bakarak analayabilmek,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta