Hep kadere, dünyaya sataşır dururuz,
Bizim hiç mi suçumuz yoktur acaba?
Bazen nalına, bazen mıhına vururuz,
Yaratan tüm mutluluğu koydu kucağa.
İnsan özüne, gönül gözüne çok uzaksa;
Düşer kendi kendine kurduğu tuzağa.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta