Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Hep böyle kal bebeğim, hiç büyüme.' Harika bir yüreği kutlamak gerekir. Hayatı en ince detaylarıyla sorgulamışsınız. Tebrik eder, başarılarınızın devamını dilerim.
Suna Doğanay
Çok güzel!. Sorgular ve yanıtlar, güzel oturtulmuş şiirin içine. İki gözüme batan dığında dize kurgusunda da pek sorun yok:'Okudun mu açlık üzerine ///mutsuzluk üzerine yazılanları
Niye okuyacaksın, ///niye göreceksin, ///niye duyacaksın ki ' Yukarda üçlü eğri çizgiyle gösterdiğim biçimde dizeleri bölsen bence şiirin yükü hafifler. Akışım daha sarıcı ve etkileyici olabilir.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta