Bu dünya bir ateştir,yutar bedenin,
Bu ateşi sen niçin seversin,
Bu dünya zehirli bir yılandır,
Cefası çok, sefası hep yalandır.
Yılanın zehrini hep şeker sanarlar,
Onun içindir ki buna hep aldanırlar,
Dünyanın zevk-i sefasına kanarlar,
Oysa bu dünyaya boşa yanarlar.
Kim kimin yüzüne sevgi bıraktı,
Sonra zehirledi oda yaktı,
Kim kime biraz yarenlik etti,
Sonunda dünya onu da terketti.
Niceleri benim dedi ve gitti,
Yalan dünya onları da yuttu,
Toprağın içinde zerre zerre bitti,
Bu dünya onlara da kalmadı.
Sel değmiş, yıkılmış gönül köprüsü,
Kapanmış açılmaz dünya kapısı,
Taş belledik, meğerse toprakmış yapısı,
Böyleymiş bu dünyanın hali.
.
12.09.2005
Atilla Gözüküçük.
Atilla GözüküçükKayıt Tarihi : 12.9.2005 02:14:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!