Ne kapı kulu oldum, ne kapı kolu,
Yürürüm, bu doğruluk yolu.
Ne sağı tanırım, ne solu,
Yürürüm bu insanlık yolu.
Olsa da insanlar çeşit, çeşit,
İsterim herkes olsun eşit.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta