Rab’bi mi düşünmeyiz de tüm kullar nankörüz?
Dünyayı gerçek sanıp; yaşarken de hep hürüz…
Sanki nefis dostumuz ne dinlese yaparız,
Ahiret unutulmuş, batılda aldanırız…
Dünya gerçek değildir, bir gün uyanacağız,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta