DÜNYA FANİ UNUTTULAR
Hangi dala elimizi atsak kırdılar.
Bir tek kendine vardılar.
İliğimizi damarımızı kuruttular.
Kendi yaramızı sarmamıza bile kızgındılar.
Ne zaman birbirimize elimizi uzatsak ayırdılar.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta