&& DÜNYA DENEN ŞU HANDA.! &&
Karlı bir kış günüydü, koparıldım dalımdan
Rüzgarların önün de, yad ellere savruldum
Ayırdılar sebepsiz, beni hayat yolumdan
Ökselerde tutulup, zalimlere yem oldum.!
***
Öyle zor ki anlatmak, anımsarken mazimi
Girdaplar da çırpınıp , defalarca boğuldum
Bilmem nasıl anlatsam, o perişan halimi
Darbeleri yesem de, yıkılmadan doğruldum.!
***
Dünya denen şu handa, bu değildi hayalim
Kavuşmaktı sılama, buydu bir tek dileğim
Duygularım yok olup,kayboldukca ümidim
Yorgun akan su gibi, son virajda duruldum.!
***
Şimdi hazan mevsimi, kalan üç beş günümde
Ne zaman duygulansam, gözüm kalsa dünümde
Belirir de hüzünler, o matlaşan yüzümde
Kan çanağı gözlerle, ağlamaktan yoruldum
Mahmut Mücahit Özdemir
Kayıt Tarihi : 29.6.2021 16:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ökse: Ökse otundan elde edilen yapıştırıcı bir macuna bulanan ağaç dalıyla tuzak kurularak kuş avlanmasına verilen ad..




Ayrılmaz ikili....
İnsanoğlu işte...
"Dünyada mekan, ahrette iman......."
Aradığı huzurdur aslında
Sevgidir, bir yudum.... Sılasıdır, hasretin adı...
Güzel şiir..
Tebrikler Mahmut Mücahit Kardeşim.
TÜM YORUMLAR (3)