Gönül heybem delik çıktı, ne koysam da durmuyor,
Şu dünyanın gürültüsü, sessizliği vurmuyor.
Kimi tahtın peşindedir, kimi ekmek derdinde,
Vade dolup gidince, kimse halin sormuyor.
Bak şu göğe, bulutlar da nöbetleşe geçiyor,
Kuşlar bile rızkını, Hakk'ın eliyle seçiyor.
Sen neyin kavgasıyla yordun garip canını?
Eken biçer elbet de, ecel vaktin biçiyor.
Halimce bir söz olsun, kalsın burda hatıra,
Sığmaz insan sevgisi ne kağıda, satıra.
Bir tebessüm borcun var, şu mahzun gönüllere,
Yükleme dertlerini, artık yorgun katıra.
Kayıt Tarihi : 29.1.2026 01:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!